Ze kwam binnen met haar coachingsvraag en enthousiast zijn we samen van start gegaan. Al gauw bleek dat een ingrijpende gebeurtenis, van een aantal jaren geleden, haar nog dwars zat. Ze was vermoeid en had veel hoofdpijn. Er zat nog verdriet en boosheid en allerlei onbeantwoorde vragen bleven maar door haar hoofd dwarrelen.

Ondanks dat ‘dit proces’ eigenlijk niet was waarvoor ze bij mij kwam, zijn we van de hoofdweg afgeweken en hebben we de zijweggetjes gepakt. Ze ontdekte namelijk dat deze moeilijke ervaring haar blokkeerde om stappen te zetten richting haar doel. Haar stip op de horizon.

Wat een kostbaar proces is daaruit voortgekomen! Afgelopen week mocht ik erbij zijn toen ze de brief, waarin ze alles van zich afgeschreven had, in vlammen liet opgaan.

Is daarmee nu alles in eens voorbij? Nee, maar ze heeft hiermee wel een denkbeeldige streep onder de moeilijke ervaring uit haar verleden gezet. De wond mag een litteken worden.

Voor de volgende keer maakt ze een collage. Ze is er al mee begonnen en vertelde er enthousiast over. Het geeft haar energie. De collage gaat over wie ze is en over haar toekomstdromen, zodat ze elke ochtend bij het opstaan dáár aan wordt herinnerd en gemotiveerd blijft om door te gaan!

 

(stockfoto)